Stichting Amateurfilm

Nieuwsbrief

nospam@example.com (Thijs van Nimwegen) — Thu, 03 May 2012 21:59:00 +0200

De Stichting Amateurfilm gaat digitaal. De papieren versie van de nieuwsbrief wordt niet meer uitgegeven. Op deze pagina vindt u de langere artikelen zoals u van ons gewend bent.

Filmmaker Jaap Pieters, een analoge man in een digitale wereld.
Guy Edmonds en Valentine Kuypers zijn bij hem op bezoek

De digitale tijdperk lijkt aan Jaap Pieters voorbij te zijn gegaan. Hij luistert het liefst naar platen, gebruikt geen computer (tja hij heeft er wel één staan op zolder, maar die is nooit aangeweest) en filmt en fotografeert nog altijd op film. Wanneer we in zijn huis in de Pijp in Amsterdam zijn, zien we dat hij een verwoede verzamelaar is. Zijn huis staat vol met bewaarde kranten en papieren. Het is een naslagwerk van de tijdperk waarin hij leeft.

De werk van Jaap Pieters is niet meteen te classificeren als amateurfilm, maar het heeft wel verbindingen met de werkwijze van amateurfilmers. Hij filmt op super8, vraagt geen subsidies aan en betaalt alles zelf.

"De hele indeling, hobby, amateur, professionele is gewoon zuiver gebaseerd op geld en daar heb ik me altijd tegen verzet. Ik heb me altijd verzet tegen dat soort indelingen, of je maak films of je maak geen films. Er zijn mensen die maken mooie films en mensen die maken vreselijke films, de ene is gefinanceerd met heel veel geld en is rampzalig, de ander is prachtig en uit eigen zak betaald."

De films van Jaap Pieters kenmerken zich door de lengte van één super8 cassette, waarin hij zich fixeert op één onderwerp. Een bekende film van hem laat bijvoorbeeld het beeld zien van een zwerver die blikjes in een zak stopt, maar die door een gat in de zak er vervolgens weer ongemerkt uitvallen. Een toevalstreffer zou je zeggen, maar Jaap Pieters heeft er oog voor. Hij zegt zelf dat het voor een deel luiheid is geweest. Er waren wel langere projecten, maar die kwamen nooit af. Het werd te ingewikkeld en hij was te perfectionistisch.

"In ’91 toen zag ik op straat iets gebeuren wat ik zo ongelooflijk vond, ik geloofde mijn ogen niet. Dus heb ik mijn camera gepakt en heb ik gefilmd."

Zo maakte hij met 1 cassette zijn meest bekende film De Blikjesman. De Winkelwagentjesman was zijn tweede film. Zwerver Jimmy woonde in zijn portiek en Pieters voelde dat er iets stond te gebeuren dat hij moest vastleggen. Extreme alertheid, noemt hij het. Een combinatie van intuïtie, gevoel voor tijdspanne en een grote geluksfactor. Hij krijgt wel eens te horen dat zijn werk geen kunst is, maar eigenlijk interesseert hem dat niks.

Jaap Pieters vertoont zijn films altijd zelf. Hij heeft van al zijn films kopieen laten maken en verzorgt een avond inclusief projectorgeratel. Hij filmt nooit op video en eigenlijk zou hij zijn films niet eens op televisie willen laten vertonen. Toen zijn vader De Blikjesman zag riep hij dat deze naar de VPRO gestuurd moest worden. Pieters wilde dit niet.

"Ik zei hem ik wil niet op televisie, ik wil niet op televisie!"

Maar veel later maakte hij voor een programma van de VPRO, PuntNL, toch een uitzondering. Wel moest zijn film integraal worden uitgezonden. ‘Het zit hem namelijk in de tijdspanne’, zegt Jaap Pieters. ‘In 1991 was dat nog niet zo belangrijk, maar omdat ik altijd werd beschreven als degene die op 1 cassette filmde werd het belangrijk’. Het portret voor PuntNL werd nog als een van de laatste TV-uitzendingen gedraaid op super16mm. Daar is hij dan wel weer trots op. En dat op zondagavond PrimeTime zijn film met projectorgeratel vertoond werd op televisie, daar is hij eigenlijk ook wel trots op.

Terwijl de meeste filmmakers met de digitale stroom meegaan, verzet Jaap Pieters zich vooral om esthetische redenen tegen deze ontwikkelingen.

"Ik vind het ontzettend lelijk. Ik vind het beeld gewoon lelijk. De warmte, de zachtheid van de beeld het wordt ontzettend plat, de diepte verdwijnt, de warmte verdwijnt, de zachtheid verdwijnt. Het lijkt wel scherper te worden maar dat is natuurlijk een illusie."

De ogen van Pieters zien de invloed van het digitale niet alleen in bewegend beeld, maar ook in de werkelijkheid. In de bouwkunst van modernisme en erger nog het post-modernisme ziet hij "de kille, gladde, glimmende hardheid" van het digitale beeld.

Door zijn aversie tegen video en het digitale zou je denken dat hij een filmpurist is, die heel bewust voor zijn stock en formaat heeft gekozen. Maar daar gaat het hem niet om. Hij filmde lange tijd op een gekregen Minolta camera, totdat deze het niet meer deed en hij overstapte naar een Beaulieu (toch wel beschouwd als een betere kwaliteit camera). Ook filmde hij lange tijd op de goedkopere Agfa cassettes en pas toen de productie hiermee ophield stapte hij over op Kodak. En terwijl filmliefhebbers wereldwijd met weemoed naar de productiestop van Kodachrome keken, stapte hij moeiteloos over op het nieuwe en minder populaire alternatief Ektachrome.

En zijn reactie op de conserveringen die door de Filmbank zijn gemaakt naar 35mm film... ‘Ik vind het allemaal prachtig’. Het gaat Pieters niet zozeer om de kleurbalans of de kleine verschillen tussen de filmstocks, maar om de warmte van de film ten opzichte van video en tegenwoordig de digitale beelden. Zelf zal hij nooit overstappen op digitaal.

"Als er op een gegeven moment straks helemaal geen filmmateriaal meer bestaat, ja... Alleen zal ik zelf niet overstappen op digitaal... Het is afgelopen."

============================================================================
De papieren versie van de nieuwsbrief wordt niet meer uitgegeven.

pdf-vorm van oude papieren edities van de Nieuwsbrief treft u hieronder.

Dag van de Amateurfilm

nospam@example.com (Thijs van Nimwegen) — Thu, 03 May 2012 21:52:00 +0200

“Van harte!” Jubilea en mijlpalen in de amateurfilm

Op vrijdag 28 september vindt in Utrecht tijdens het Nederlands Filmfestival weer de Dag van de Amateurfilm plaats. Dit jaar gaan we het vieren met jubilea en mijlpalen in de amateurfilm.

We hebben de Engelsman Brian Giles uitgenodigd om met ons het 100-jarig bestaan van een bijzonder amateurformaat, 28mm, te vieren. 28mm film werd onder andere voor de thuisbioscopie gebruikt in de jaren '10, maar er zijn ook familiefilms op dit formaat gevonden. Op de dag vertelt Brian Giles iets over de geschiedenis en projecteert hij voor ons in de zaal enkele films.

We vieren ook het jubileum van de Nederlandse Organisatie van Audiovisuele amateurs (NOVA). Zij bestaan dit jaar 80 jaar. We zullen onder andere films zien uit hun rijke archief van 80 jaar amateurfilms.

Wanneer: vrijdag 28 september, 11.00 - 17.00 (verdeeld in 3 blokken)
Entree gratis

============================================================================

Sinds 2004 organiseert de Stichting Amateurfilm ieder jaar de Dag van de Amateurfilm. De “Dag” is bedoeld om de belangstelling voor amateurfilms en de initiatieven daaromheen te stimuleren en om het publiek kennis te laten maken met de resultaten. Sinds 2007 is de Dag onderdeel van het programma van het Nederlands Film Festival in Utrecht.

Meer informatie over de vorige edities van de Dag van de Amateurfilm vindt u in de Beeld en Geluidwiki.

Tracing gaps - biography of a European stranger

nospam@example.com (Eva Hielscher) — Thu, 03 May 2012 21:16:46 +0200

Een jongen erft een kast vol 8mm filmopnames van zijn vader, een man die hij sinds zijn zevende niet heeft gezien. Aan de hand van het materiaal probeert hij het mysterieuze leven van zijn vader te reconstrueren, maar hij moet steeds ongeloofwaardigere constructies verzinnen om de vreemde beelden narratief aan elkaar te kunnen koppelen.

Componist Christoph Coburger en filmmaker Daan Milius slaan de handen in elkaar om met Europese amateurfilmopnamen een narratief audiovisueel document te creëren die het onmogelijke verhaal verteld van een halve eeuw Europa door het oog van de amateurfilmer.

Hiervoor zijn we nog opzoek naar amateurmateriaal. Bent u in het bezit van familiefilms/amateurfilms en bent u op zoek bent naar een mooie bestemming contacteer ons dan door een mail te sturen naar tracinggaps@gmail.com

A young man who hasn't heard from his father since he was seven inherits his 8mm film collection. Guided by the narrative qualities of the films he tries toreconstruct his father’s mysterious life. The deeper he gets into the footage the more he has to come up with improbable constructions in order to link the images in a narrative way.

Composer Christoph Coburger and filmmaker Daan Milius join forces to construct amateur footage into a audiovisual document that tells the impossible story of half a century of Europa through the eye of the amateur filmmaker.

If you have amateurfilms and want them to serve an artistic project in stead getting dusty, please contact us by sending an e-mail to tracinggaps@gmail.com

Saloon of Refuse zoekt Koniginnedag film vondsten

nospam@example.com (Eva Hielscher) — Thu, 03 May 2012 21:09:23 +0200

EXPLOSITIE XI door STICHTING RASPOETIN op zaterdag 12 MEI 2012 vanaf ± 19'00 aan de ceintuurbaan 254 te Amsterdam

stichting raspoetin presenteert:

Guy Edmonds met een eenmalig avondprogramma onder de titel:

'SALOON OF REFUSE'

stichting raspoetin welcomes the orphans of the storm

found on Queensday:
(clutter clearers won't like it!!!)

SEEK & PROJECT
with a prize for the best discovery
standard 8, super8 & 16mm films found on Queen's day will be projected
with a soundtrack from found lps & even my 8 track player (if we can get it working)
bring your own discoveries!!!
priority will be given to those found on 30th april 2012 but previous Q-day troves eligible

other media welcome - bring your own apparatus & plug it into our electricity
guy & jaap

Jaap Pieters

nospam@example.com (Eva Hielscher) — Wed, 29 Feb 2012 20:53:19 +0100

Filmmaker Jaap Pieters, een analoge man in een digitale wereld.
Guy Edmonds en Valentine Kuypers zijn bij hem op bezoek

De digitale tijdperk lijkt aan Jaap Pieters voorbij te zijn gegaan. Hij luistert het liefst naar platen, gebruikt geen computer (tja hij heeft er wel één staan op zolder, maar die is nooit aangeweest) en filmt en fotografeert nog altijd op film. Wanneer we in zijn huis in de Pijp in Amsterdam zijn, zien we dat hij een verwoede verzamelaar is. Zijn huis staat vol met bewaarde kranten en papieren. Het is een naslagwerk van de tijdperk waarin hij leeft.

De werk van Jaap Pieters is niet meteen te classificeren als amateurfilm, maar het heeft wel verbindingen met de werkwijze van amateurfilmers. Hij filmt op super8, vraagt geen subsidies aan en betaalt alles zelf.

"De hele indeling, hobby, amateur, professionele is gewoon zuiver gebaseerd op geld en daar heb ik me altijd tegen verzet. Ik heb me altijd verzet tegen dat soort indelingen, of je maak films of je maak geen films. Er zijn mensen die maken mooie films en mensen die maken vreselijke films, de ene is gefinanceerd met heel veel geld en is rampzalig, de ander is prachtig en uit eigen zak betaald."

"In ’91 toen zag ik op straat iets gebeuren wat ik zo ongelooflijk vond, ik geloofde mijn ogen niet. Dus heb ik mijn camera gepakt en heb ik gefilmd."

"Ik zei hem ik wil niet op televisie, ik wil niet op televisie!"

"Ik vind het ontzettend lelijk. Ik vind het beeld gewoon lelijk. De warmte, de zachtheid van de beeld het wordt ontzettend plat, de diepte verdwijnt, de warmte verdwijnt, de zachtheid verdwijnt. Het lijkt wel scherper te worden maar dat is natuurlijk een illusie."

"Als er op een gegeven moment straks helemaal geen filmmateriaal meer bestaat, ja... Alleen zal ik zelf niet overstappen op digitaal... Het is afgelopen."